søndag 10. august 2014

For nå skal Bolla Pinnsvin gå til skolen

 

 Dette portrettet av Bolla Pinnsvin måla datter mi for 11 år sidan. 
Det var vel før lærarane blei overført til KS.
Skal tru om Bolla får gå til skulen når ferien snart er over i år?
Eg veit ikkje om Dyreskulen er ramma av streiken, men eg veit at mange andre skular er berørt. 
I morgon er første studiedag med oss, og vi må planlegge for ein best mogleg skulestart for våre elevar. Men om elevane får starte som planlagt, veit vi endå ikkje.
I morgon ettermiddag har riksmeklingsmannen kalla inn til møte, og då får vi sjå om KS framleis er i Bakvendtland, og om Per (KS) kjører med skylappar i sin eigen bil same kor humpete vegen er. 
Det har vore hompetitten og hompetatten heile sommaren no.


For meg er Alf Pøysen ein stor mann, og i sommar besøkte eg hans rike i sjølvaste Blåklokkevikua. 
Om han hadde vore i live, er eg sikker på at han hadde hatt mange  kloke meiningar om utviklinga i norsk skule. Han kunne ta barneperspektivet, og forstod kva som var viktig for sjølvkjensla til både liten og stor. 
Å føle seg trygg er viktig for å kunne konsentrere seg og ta til seg læring.


Prøysen såg dei ulike personlegheitene, og vi ser vel også dei forskjellige typene i dagens skule? 
 I hans dyreskule går forsiktige og pliktoppfyllande Bolla Pinnsvin, vimsete og bedagelige Helene Harefrøken og impulsive og aktive Nøtteliten. 

Det første Bolla Pinnsvin gjør, det er å hente vann.
Hun vasker fjes og labbene så godt hun bare kan,
og mamma børster piggene som stritter rundt omkring,
og selv om mamma lugger gjør det ingen verdens ting,
for nå skal Bolla Pinnsvin gå til skolen.

Helene harefrøken hopper lett
Men om en stund blir hun så veldig trett
Orker ikke mer, hun må hvile her. Legger seg i mose, kjerringris og bær.
Brun over, og grå under, og lyselyserød på snuten.

Nøtteliten gjør så mange rare hopp
Ifra tre til tre og stamme ned og opp
Glemmer skolen og det hele, han gjør kast og sprett og sprell
Finner mange fine nøtter, han er nøtteknekker selv
Men så hører han at skoleklokka slår
Ifra tre til tre så bustehalen står
Og hopp og sprett og tjo og hei og litt før den har ringt fra seg
Så sitter han på stubben: "Her er jeg"

Korleis Frøken Skjære la opp si undervisning veit eg lite om, men eg veit desto meir om kva krav som blir stilt til dagens lærarar. Eg veit også kor viktig det er å ha nok tid til førebuing og etterarbeid for å kunne tilpasse undervisninga til både Kong Salamo og Jørgen Hattemakar sine etterkommarar.  Fleksibel arbeidstid og tillit frå arbeidsgivar er alfa og omega for å kunne skape ein god skule. Det betyr at kvar lærar må sjølv få bestemme over eiga tid, -om det er best å jobbe utover ettermiddagene på skulen, eller heime på kveld eller helg.


Prøysen såg også kor viktig rolle foreldra har. Både kua og oksen forsvarte kalven sin då geitekillingen ville telje den. Foreldra betyr veldig mykje for barna sine skuleprestasjonar.

Og mamma smører niste, kan du gjette hva det er?
Jo, åtte stykker museflesk og fire bringebær,
og så en liten melkeskvett, og da blir Bolla gla'
for pinnsvinfar har sagt at den får ingen lov å ta,
for den skal Bolla Pinnsvin ha på skolen.

"Nøtteliten" sier mamma "du må gå
Og vær snar og flink på skoleveien nå
Ikke fly og finne nøtter, du kan spise før du går
Du skal sitte pent på stubben din når skoleklokka slår"
Nøtteliten svarer: "Jada, jada, ja"
"Men nå tror jeg jeg må stikke, ha det bra"
Og hopp og sprett og tjo og hei og fire kvister deler seg
Så hopper Nøtteliten: "Hei på deg"


Prøysen viste også innsikt i barnesinnet. Dagens lærarar forstår også meir enn før at barn er forskjellige, og at det som oftast er ein grunn til dei gjer det dei gjer. Det er så viktig at vi ser heile barnet, forstår og møter dei der dei er. 

Det var en liten gutt som gikk og gret og var så lei.
Hæin skulle tegne Babylon, men lærer`n han sa nei,
hæin ød`la hele arket hæin var tufsete og dom,
men så hørte hæin et sus som over furukrona kom:

Du ska få en dag i mårå, som rein og ubrukt står
med blanke ark og fargestifter tel,
og da kan du rette oppatt alle feil i frå i går
og da får du det så godt i mårå kveld.


 Det blir kakla og prata, og alle har ei meining om kva som er rett og feil i skulen. 
Men eg tør å påstå at berre dei som jobbar i skulen veit korleis kvardagen der er på både godt og vondt. 


På skulen treng vi både Snekkar Andersen og Teskeikjerringa. Det er mange roller som skal fyllast for at elevane skal få utvikle seg best mogleg både fagleg, kreativt og sosialt. Det er også viktig at arbeidsforholda og seniortiltaka er så bra at både dei og andre lærarar kan stå lenge i jobben. Dei har mykje verdifull kompetanse. 


Dagens kamp for å redde skulen ser ut til å vere heilt nødvendig. 
Kvar ein stein må snuast for å få eit godt resultat av forhandlingane. Kanskje må vi ta heile steinrøysa neri bakken!
Dagens barn er landets framtid, og vi vil stå på for dei.


Eg kryssar fingrane for at både KS og politikarar lyttar og innser at det er vi som kjenner skulen frå innsida. Og måtte forhandlingane gå ryddig og skikkeleg for seg, slik at ingen treng å slipe stridsøksa, eller vere redd for mannen med ljåen. 

Forhåpentlegvis får Bolla Pinnsvin gå til skolen neste måndag;)






søndag 3. august 2014

Meir til oppbevaring på hobbyrommet


Hobbyrommet var mildt sagt hulter til bulter, men i sommar har eg faktisk teke litt tak i det. 
Rommet er stort, men sidan eg samlar på alt muleg, blir det aldri nok plass til oppbevaring.  
Eg fann ut at ei hylle til med fire rom var det eg kunne presse inn. Og heldigvis kjørte vi forbi IKEA i sommar. Dvs at vi kjørte ikkje forbi, men stoppa;) Og då blei det hyller, to dører og nokre gule boksar.


Det gule blei for prangande, for der er ei salig blanding frå før. 
Men med litt dekor frå ein tapetrull eg også fekk med meg, så blei inntrykket heilt forandra.


Eg tok også litt dekor på eit par skoesker.


Den nye plassen lagrar no ein del av alt det eg samla frå naturen då eg heldt på med prosjektet mitt, og i skoeskene er det fjør og andre ting frå fjøra.


I to av dei gule boksane sorterer eg forskjellig tørka ting frå skog og mark.
I den store gule boksen, er det pinnar og kvistar.


Slik var det før den nye hylla kom oppå.


Den nye hylla er kvitare og har mindre kant rundt, men det gjer ingen ting på eit hobbyrom. 
Egentleg var det berre flaks, for eg trur ikkje den hadde gått på høgda om kantane var like tjukke;)
Har planer om å merke når alt har fått sin plass, men her viser allereie eit barkehjerte at det handlar om natur. Bak den døra er korger med skjell, steinar o.l.


No har det som før stod på toppen, kome ned på benken. 
Klokka har fått same dekor som boksane.
I bakkant står blomsten eg sydde med vepsebol i midten. Begge deler skal opp på veggen.


Kvistar og store fjør har fått ny plass på hylla. 
Det var naturdelen på hobbyrommet. Seinare skal du få ein titt på andre ting. 
Det er så mykje kjekkare når det er orden, og eg merkar allereie at kreativiteten blomstrar meir igjen;)




torsdag 31. juli 2014

Innpakning og premie


Eg likar å lage innpakning som passar til gåva, 
og slik blei pakken med tennbrikettboksen frå forrige innlegg. 
Ein stor gråpapirpose med helsing, band og store kongler. 
Hald varmen, var budskapet;)


Boksen passa heldigvis inn med paret, som faktisk har mange vedfyringar i huset;)
Det var så kjekt å besøke dei og sjå kor fint, praktisk og koseleg dei hadde ordna det.


Og då eg kom heim, låg det faktisk pakke og venta på meg også:) 
Snille Sigrid hadde trekt ut meg som vinnar på bloggen sin, Refleksjon på livsvegen
Besøk den koselege bloggen! Ho er veldig flink å skrive og ta bilder som passar til.


Praktiske duklodd er kjekke å ha. Og eg reknar med at det blir mange fine sommardagar endå.


Tusen takk, Sigrid! Eg trur du veit at eg er glad i både stein og hjerte, -og i god mat på bordet;) 


onsdag 23. juli 2014

Nytt trekk til tennbrikettboks


Kva skal ein gi til eit par som har gifta seg og har det meste? 
Kanskje det passar med noko som hjelper dei å halde 
varmen;) Eg enda i alle fall opp med å dekorere ein boks med tennbrikettar.


Wish it, dream it, do it.
Det har dei gjort.


Dei er glade i naturen, så då passar det med to neverhjerter.


Utgangspunktet for dekoren, var eigentleg denne furukvisten frå naturprosjektet mitt. 
Eg fann denne prøvelappen (og myykje anna...) då eg rydda hobbyrommet.


Nålene er frihandsquilta på furukvisten. 


På eine sida av boksen lurer nokre ugler. 
Dei skal vake over ekteskapet.


Eit vennskapsband for evig truskap.



mandag 21. juli 2014

Blåklokkevikua


Hjelp!! Det er berre to dagar igjen til den store 100 års-markeringa av min "far" Alf Prøysen. 
Og når det er på det travlaste, så blir eg lita som ei teskei igjen!!!!
Eg rakk akkurat å få blåklokkene i vasen før det skjedde denne gongen.


Blåklokkevikua startar på Prøysenhuset då, og eg er no ein av hovudpersonane! 
Korleis skal dette gå? Vi har no festival den tida kvart år på Prøysenhuset, men i år er det sjølvsagt ekstra, ekstra. Eg skulle ønskje at alle barn i all framtid får bli kjent med alt det flotte den mannen har laga.


I går skjedde det igjen! Eg skulle luke bort blomstrane som hadde visna i støvelen, og der blei eg til langt på dag. Mannen min kom heim og fann meg ikkje nokon plass i huset, så då leita han heldigvis ute. Takk og pris for det fine véret medan eg sat der. Så fekk eg no tenkt og planlagt ein del også, så opphaldet i støvla var ikkje heilt bortkasta.


På Prøysenhuset.no står programmet for Blåklokkevikua, og der står også: I Alf Prøysens forfatterskap er Blåklokkevikua den lange, varme høysommeruka, tida mellom de travle slåttonnene, med lek, ungeskrål, sverming i lyse netter, dans på sletta, dirrende forventinger, høyt spill og store fall. 

No håper eg at eg blir stor igjen raskare enn raskast, slik at eg bli ferdig med alt til den store dagen. 
Takk og pris for at eg fekk blåklokkene i vatn først i alle fall.

søndag 13. juli 2014

Forvandling av tuja


Ein liten spire av ein tuja i ein juledekorasjon for mange år sidan, hadde blitt til eit digert monster i hagen vår. No har vi saga bort massevis med greiner, og den blei heilt forvandla. Det dukka opp mange stammar inne i tréet, og ein del av dei blei fjerna. Dette ga rom for at eg kunne leike meg litt med dekorasjon.


I januar 2013 hadde eg eit innlegg om dette umonterte kursprosjektet. 
Der nemnte eg at denne tujaen hadde blitt så stor at vi snart måtte fjerne den. 
Då fekk eg denne hyggelege kommentaren frå Marje med den fine bloggen Hagen i svingen
Ååååå dette var kjempelekkert !!!!
Jammen godt det kom fram i dagen i gjen.....alt for fint til å ha liggandes.
Eit lite tips :D Du må ikkje sage ned tujaen din, stam den opp. Det blir kjempefint. Visst du synest den er for høg kan du fint klippe av høgda og forme den som ei kule kjegle e.l. Kan bli litt stygt med det same men det veks ut nye skudd og då blir den flott. Var det eit godt tips ? :)

God helg til deg.
Klem MarJE.
SvarSlett

Svar

  1. Tusen takk;) Det var godt den dukka opp igjen, ja;) Og takk for tuja-tips! Vi må vurdere dette til våren. Den står så nært nedkjørsle og inngang at det må sjå skikkeleg ut.


Her er eit aprilbilde av tujaen frå 2012. Vi har knapt nok hatt snø sidan då.


Bianca hadde bursdag, og fryda seg over snøen ho fekk i gåve. 
Nesten hele denne nederste delen av tujaen er borte no.


No for tida skin sola, og det er kjekt å vere i hagen. 
Det kan hende at vi prøver å forme meir det grøne etter kvart, sidan det var ein del av tipset også;)


I går laga eg bursdagsselskap til mitt kjære søskenbarn Sissel. 
Då kom eg på at eg ville prøve å dekorere tujaen til ære for henne.


Eg fann fram ei stor krukke som passa innimellom stammane. 
I tillegg til ulike blomster, måtte eg sjølvsagt ha ei tørka grein i krukka. 


På ein avsaga stamme står ei uro i form av eit lita kanne.


Eg klipte roser, kaprifol og alium frå hagen og danderte innimellom.


Og den fine spaden med Welcome, som eg fekk av barna då eg hadde rosen i ein fot for seks år sidan, passar godt inn i samanhengen. 
Dette var mi første prøve, men kjenner eg meg sjølv rett, så blir det nok nye dekorforsøk.


Tusen takk for idéen Marje! Hadde ikkje du tipsa meg om dette, 
ville nok heile tujaen vore borte, og no ser eg kor dumt det hadde vore;) 
Du kor kjekt det er med gode bloggvenner;)




mandag 30. juni 2014

Vinnaren er klar


Tusen takk til alle som ville vere med på blogglotteriet mitt. 
Alle som har kommentert og delt både på blogg og på facebook, har fått sine lodd. 
Nummer og namn var notert på lange lister
Eg kjente spenninga i magen då eg lot random.org stå for trekninga for 
eit tilfeldig tal mellom 1 og 194. 
Det landa på 72, og der stod det Birthe. 

Ho står bak den flotte bloggen Birthes rom, og der er det så mykje fint!

Eg sender deg skiltet med glede når du kontaktar meg, Birthe. 
Min lille engel vil nok like seg godt med deg;) 

Og eg skulle ønskje at eg kunne sende ein engel til fleire, men det må nok bli ein gong seinare. 

Problemet eg hadde med visning av andre bloggar, har heldigvis ordna seg. Forstod at det var noko som fleire hadde merka. 

Riktig god sommar til alle som kikkar innom. Eg blir veldig glad for alle besøk, og ikkje minst for hyggelege kommentarar.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...